

reestablishment
Định nghĩa
noun
Tái lập, sự tái thiết.
Ví dụ :
Từ liên quan
subsequent adjective
/ˈsʌbsəkwənt/
Tiếp theo, Kế tiếp, Sau đó.
restoration noun
/ɹɛstəˈɹeɪʃən/
Sự phục hồi, sự khôi phục, sự trùng tu.
reestablished verb
/ˌriːɪˈstæblɪʃt/ /ˌriːəˈstæblɪʃt/